چندی پیش در خبرها آمده بود که ایران دیگر به واردات بنزین نیاز ندارد. در ابتدای امر خبر خوشحال کننده ای بود، اما وقتی خبر را خواندم تازه از واقعیتی که در دل آن نهفته بود مطلع شده و اینجا دیگر تحمل این بی کفایتی و خیانت برایم امکان نداشت.بله، دقیقا در خبرها آمده است که دولت احمدی نژاد با تغییر عملکرد تولید در مراکز پتروشیمی کشور دست به تهیه بنزین زده....
بله، دقیقا در خبرها آمده است که دولت احمدی نژاد با تغییر عملکرد تولید در مراکز پتروشیمی کشور دست به تهیه بنزین زده و اکنون نیز سر خود را بالا گرفته و همچون قهرمانی این افتضاح و خیانت را به مثابه پیروزی مطرح می کند. غافل از آنکه این عملکرد از سوی کوچک مدیران سیاست ایران نه تنها حاکی از نادیده گرفتن شعور ملت است بلکه به شکلی نشان از وقاحت و بی شرمی دارد که خیانت به اموال بیت المال را به شکلی وارونه و در جهت بالا بردن روحیه ازدست رفته خود و طرفدارانشان عنوان می کنند.
اما باید پرسید که با چه استدلال و منطقی صنایع مهم پتروشیمی که با هزینه های میلیاردی و طی زمان و نیروی بسیار به مرحله بهره برداری رسیده است، اکنون به خاطر لجبازی های کودکانه این به اصطلاح مدیران کشور، به مراکز تولید بنزین تبدیل شده و آیا این سیستم مدیریتی هیچ پاسخی برای خسارات وارده از این طرح به صنایع حساس و مهم کشور ندارد؟
خنده دارتر از آن اینکه خبر صادرات بنزین هم منتشر می شود و معلوم نیست این بنزین که با هزینه گزاف از دست رفتن سرمایه ای ملی تولید می شود به چه کشورهایی فرستاده خواهد شد؟ به طور حتم این هم مانند دیگر خبرهای متشر شده از سوی خبرگزاری های سراسر دروغ و وابسته به دولت کاذب هدفی جز فریب دادن ملت بزرگ ایران ندارد.
آیا این مایه افتخار است که کشور ما به عنوان یکی از بزرگترین تولید کننده گان نفت و گاز جهان بعد از یکصد سال هنوز باید برای تأمین سوخت خودروهای خود با کمبود و تحریم مواجه شده و دست به نابودی صنعت عظیم و باارزش پتروشیمی بزند؟
آیا این به اصطلاح انرژی صلح آمیز اتمی جز نابودی و خسارت برای ما ایرانیان چیز دیگری داشته است؟
این چه سیستم مدیریتی است که باید با نابود کردن و خسارت زدن به منابع ملی و سرمایه ای کشور برای خود افتخار کسب کند؟ افتخاری که فقط در پس خلوت و در منافع خودشان دارای ارزش است.
کار را به جایی رسانده اند که بی سوادی و ناآگاهی اهل سیاست و مدیریت کشور برای هر شخص بالغ و نابالغی عیان شده و مایه سرافکندگی و شرم ملت پرافتخار ایران گردیده است.
سوالات بسیاری وجود دارد که بی شک پاسخی از سوی سیاسان حاکم بر کشور نخواهد داشت. سیاسانی که خود کم خرد و ناآگاه به دنیای اطراف می نگرند و از دیگران هم می خواهند که همچون آنها به همه چیز و همه کس نگاه کنند. غافل از اینکه این بی خردی سرشان را بر سنگ کوبیده و آنها را برای همیشه سرخورده و ناکام خواهد کرد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر